Η Ανάπτυξη της Νοημοσύνης…

Έπειτα από πολλά χρόνια μεταλλάξεων και εξέλιξης η διαδικασία προσαρμογής της ζωής στην φύση, παίρνει άλλη διάσταση. Ο αγώνας για την επιβίωση οδηγεί σε διαφορετική μορφή εξέλιξης σε ορισμένα είδη. Το κυριότερο από αυτά είναι ένα (ή και δυο) είδος που θα εξελιχθεί κάποτε σε ένα ζωντανό, γνωστό ως «άνθρωπος (homo).

Για τα είδη αυτά, η νοημοσύνη και η δημιουργικότητα είναι τα χαρακτηριστικά που θα εξελίσσονται ραγδαία! Οι βιολογικές – σωματικές ικανότητες δεν αρκούν πια. Εμφανίζεται ένας λαμπρός κόσμος! Ένα ακόμα θαύμα αυτής της υπέροχης φύσης! Εμφανίζεται ο κόσμος των ιδεών! Τώρα πια, με την φαντασία και την δημιουργικότητα… με το μυαλό του, ένα μικρό μέρος του ζωικό βασιλείου, εκμεταλλευόμενο την ίδια την φύση, αρχίζει και κυριαρχεί!

Δημιουργούνται τα πρώτα εργαλεία… Τα πρώτα κυνηγητικά όπλα… Τα πρώτα σπίτια… Η πρώτη μορφή συνείδησης. Τώρα πια, ο άνθρωπος, αρχίζει να γνωρίζει. Ξεχωρίζει το «νοιώθω» από το «γνωρίζω»… Κατασκευάζει ένα μεγάλοι οικοδόμημα, στο οποίο θα στηριχτεί μέχρι και σήμερα… Βασισμένος στις καθημερινές παρατηρήσεις και τις εμπειρίες, δημιουργεί ο ίδιος ένα τρομερό κατασκεύασμα… την ΛΟΓΙΚΗ! Σε αυτήν βασίζεται και με γνώμονα αυτήν, εξελίσσεται…

Τώρα πλέον, η εξέλιξη αλλάζει χώρο. Όχι όμως κανόνες… Όπως ο ανταγωνισμός, μεταξύ όλου του ζωικού βασιλείου, και η ανάγκη για επιβίωση, οδήγησαν τον άνθρωπο στο να δημιουργήσει τον κόσμο των ιδεών, έτσι ο ανταγωνισμός, μεταξύ του ίδιου είδους πλέον, τον οδηγεί στο να εξελίξει τον κόσμο αυτόν.

Έτσι, χρησιμοποιεί την ίδια την φύση, και τις ιδέες του ως ένα μέρος της φύσης, και τον ίδιο τον άνθρωπο ως ένα μέρος της φύσης… και εξελίσσεται… και αναπτύσσεται… και κυριαρχεί…

Η εξέλιξη της ζωής…

Για να μη γίνει κουραστικό αυτό το ταξίδι μας από το    τότε   στο   τώρα,  ας επισπεύσουμε λιγάκι τη συνέχεια…

Και έτσι, η ατμόσφαιρα εμφανίζεται, φιλτράρει τις ηλιακές ακτινοβολίες, και αποτελεί μια “στέγη” προστασίας για τη ζωή. Η ζωή βγαίνει στην επιφάνεια.
Οι μικροοργανισμοί αυτοί υπόκεινται σε μεταλλάξεις (είτε από τον ήλιο είτε από άλλα αίτια που καθορίζονται από τη φύση), και εμφανίζονται πολλές “παραλλαγές” αυτών. Άλλα πλεονεκτούν και άλλοι υστερούν, όσον αφορά τα φυσικά τους χαρακτηριστικά. Η φύση φροντίζει να επιβιώσουν μόνο όσα πλεονεκτούν…

Εν τω μεταξύ και μια διαφορετική μορφή ζωής ακολουθεί την δικιά της πορεία εξέλιξης. Ο λόγος για τα φυτά. Αυτά με τη σειρά τους, φροντίζουν να διαμορφώσουν έτσι την ατμόσφαιρα, ώστε να έχει τη σημερινή της σύσταση. Σε αυτήν την ατμόσφαιρα θα προσαρμοστούν και οι υπόλοιπες μορφές ζωής.

Όσο εξελίσσονται τα όντα, αποκτούν όλο και περισσότερα κύτταρα και όλο και πιο ποικίλες λειτουργίες. Πράγμα που οδηγεί σε περισσότερες ενεργειακές ανάγκες. Έτσι, ξεκινά ακόμα ένας κύκλος ζωής, η γνωστή μας “τροφική αλυσίδα”!

Το ένα ζωντανό τρώει το άλλο, και μετατρέπει την ύλη σε ενέργεια, για να καλύψει τις ανάγκες του. Και η ζωή συνεχίζεται… και η ζωή εξελίσσεται…

Οι Ανθοί του Βυθού…

Και εκεί.. Στα σπλάχνα της Γης, όπου το φως δεν φτάνει… αρχίζουν τα πρώτα ίχνη της ζωής να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Μονοκύτταροι οργανισμοί, φυτικοί και ζωικοί, επιβιώνουν σε συνθήκες τεράστιων πιέσεων και έλλειψης φωτός. Όσα πλησιάζουν στην επιφάνεια, καταστρέφονται από το ηλιακό φως που σαρώνει βίαια την επιφάνεια της γης. Αυτό, γιατί δεν έχουν την κατάλληλη προστασία από την ακτινοβολία.

Ωστόσο πολλαπλασιάζονται, εξελίσσονται, και σχηματίζονται οι πρώτοι πολυκύτταροι οργανισμοί. Και έτσι εμφανίζονται τα πρώτα παιδιά της Γής μας! Οι πρώτοι ανθοί της αβύσσου…

Όλοι αυτοί οι οργανισμοί, όλο αυτό το ζωικό βασίλειο του βυθού αρχίζει και αναπτύσσει τους κατάλληλους μηχανισμούς ώστε να αντέχει στο φως. Όσοι τα καταφέρνουν, επιβιώνουν στα φωτισμένα, πλέον, ύδατα… οι υπόλοιποι έχουν την ίδια μοίρα…

Εν τω μεταξύ, οι μικροοργανισμοί του βυθού κατά την”εκπνοή” τους ή και κατά την πέψη τους, απελευθερώνουν αέρια που συμβάλλουν σιγά σιγά στην διαμόρφωση της σημερινής ατμόσφαιρας. Ο πρώτος κύκλος της ζωής έχει αρχίσει…

Η ζωή ξεκινάει…

Η Γη, γεμάτη νερό, κρύβεται στην άβυσσο και σχεδιάζει…

Και καθώς είναι καλυμμένη ολόκληρη με νερό που εξατμίζεται και σχηματίζει τα σύννεφα, κάποιος από επάνω βάζει το «χεράκι» του. Η επιφάνεια του νερού, γεμάτη με τα κατάλληλα χημικά στοιχεία, ορισμένα από τα οποία έχει λάβει και από ουράνια σώματα (μετεωρίτες…) έχει ανάγκη από την ζωτική ενέργεια για να γίνει η κατάλληλη μίξη και να αρχίσει το ΘΑΥΜΑ! Και αυτό θα γίνει…

Συγκεντρώνεται η φύση και υλοποιεί το σχέδιό της! Ένας συννεφιασμένος ουρανός αρχίζει και κεραυνοβολεί αλύπητα κάθε γωνιά της Γης μας! Οι ενώσεις γίνονται! Αρχίζει η Ζωή στη Γη!

Και όταν έρθει η ώρα που θα ηρεμίσουν όλα… όταν θα έχει καθαρίσει ο ουρανός, όταν η Γή θα ξεκουράζεται… Κάπου εκεί στον βυθό της Θάλασσας, όπου δεν φτάνει το φώς του ήλιου, στη μήτρα της Γής μας… Οι πρώτοι μονοκύτταροι οργανισμοί, τα πρώτα ίχνη της ζωής κάνουν την εμφάνισή τους!

Η Γή μας πρόκειται να γίνει «ΜΑΝΑ»… έχει αλλάξει… Ένας ήρεμος, γαλάζιος πλανήτης, υδάτινος πλανήτης, χωρίς να έχει ακόμα την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να φιλοξενήσει τη ζωή στην επιφάνειά της, διατηρεί την αρχή της ζωής στα «σπλάχνα» της… Όλα έχουν πάρει το δρόμο τους…

Η «ΜΑΝΑ»…

Ο λόγος για τον γαλαζοπράσινο πλανήτη, γνωστό στους ανθρώπους και ως «Γη»…

Μόνο που… τότε δεν ήταν τόσο γαλάζιος όσο νομίζουμε. Μια πύρινη, ηφαιστειογενής μάζα με πολύ βίαιη επιφάνεια… Ατίθαση, έφηβη, η Γη κάνει αισθητή την παρουσία της! Με μια υπέρθερμη «επιδερμίδα» που καλύπτεται από αέρια που εκλύονται από τα ηφαίστεια, «ζει» και απολαμβάνει τη θέση της στο βασίλειο του Ήλιου μας!

Και τα χρόνια περνάνε… Και η Γη ηρεμεί, ωριμάζει… Τα αέρια μετατρέπονται σε βροχή… Η βροχή προτού πλησιάσει στο έδαφος μετατρέπεται σε αέριο… Και μια συνεχής επανάληψη τέτοιων φαινομένων την καθησυχάζει και την δροσίζει…

Η Γή μας… Η πατρίδα μας… το σπίτι μας… Αρχίζει και βλέπει πιο σοβαρά την ύπαρξή της. Ο ενθουσιασμός της μετατρέπεται σε γαλήνη… Η χαρά της μετατρέπεται σε αγάπη! Οι άλλοι πλανήτες δεν της δίνουν και πολύ σημασία. Νοιώθει μόνη κι όμως τόσο χαρούμενη! Θέλει να μοιραστεί τη χαρά της, μα κανείς δεν την εκτιμά… Τότε αυτή η μεγάλη αγάπη που νοιώθει για την θέση της, για τον Ήλιο της, την οδηγεί σε μία και μόνη απόφαση! Να γίνει ΜΑΝΑ! «Μόνο η μάνα αγαπά τόσο τα παιδιά της… Μόνο τα παιδιά της νοιώθουν την αγάπη της και την κατανοούν!» Θα γίνει μάνα…

Το αποτέλεσμα έχει αποφασιστεί… Αρχίζει η διαδικασία… Τίθενται τα θεμέλια για να δημιουργηθούν τα «παιδιά» της Γής μας! Αρχίζει η διαδικασία…